[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


23:105  105  COMMENTARIUS  IN  GENESIN.  106  1.  Iste  est  liber  generationum  Adam.  Hoc  capite  breviter  recitatur  quantum  intercesserit  temporis  a  mundi  creatione  usque  ad  diluvium,  et  simul  ex  eius  temporis  historia  aliquid  delibat  Moses.  Quanquam  autem  consilium  spiritus  non  tenemus,  cur  res  magnas,  et  valde  memorabiles  silentio  transmiserit:  nostrum  tamen  est  multa  reputare  quae  subticentur.  Speculationes  quidem  quas  sibi  quisque  ex  levibus  coniecturis  fabricat,  minime  probo:  nec  autor  ero  ut  sibi  hac  in  parte  indulgeant  lectores:  sed  ex  nuda  et  velut  arida  narratione  utcunque  colligi  potest  qualis  fuerit  illorum  temporum  status,  quemadmodum  suis  locis  videbimus.  Liber,  secundum  phrasin  hebraicae  linguae,  pro  catalogo  sumitur.  Generationes  continuam  successionem  generis  vel  progeniem  significant.  Porro  finis  huius  catalogi  texendi  fuit  ut  sciamus,  in  magna  vel  potius  ingenti  hominum  turba,  semper  fuisse  aliquem  numerum,  licet  exiguum,  qui  Deum  coleret:  eumque  coelesti  praesidio  mirabiliter  servatum  fuisse,  ne  prorsus  aboleretur  Dei  nomen,  et  ecclesiae  semen  deficeret.  In  die  qua  creavit  Deus.  Non  restringit  generationes  ad  diem  creationis,  sed  principium  tantum  designat:  et  simul  primos  homines  a  reliquis  discernit,  quos  Deus  singulari  modo  in  vitam  produxit  :  quum  alii  ex  altiori  stirpe  et  parentibus  geniti  fuerint.  Porro  iterum  repetit  Moses  quod  ante  docuerat,  fuisse  Adam  formatum  ad  imaginem  Dei:  quia  non  potest  satis  laudari  huius  gratiae  excellentia  et  dignitas.  Homini  principem  locum  dari  inter  creaturas  iam  magnum  erat,  sed  ista  nobilitas  multo  praestantior,  quod  fictorem  suum  quasi  filius  patrem  similitudine  referat.  Nec  vero  liberalius  cum  eo  agere  Deus  poterat  quam  illi  gloriam  suam  imprimendo,  ut  esset  quasi  viva  divinae  sapientiae  et  iustitiae  effigies.  Valet  etiam  hoc  ad  coarguendas  impiorum  calumnias,  qui  libenter  malitiae  suae  culpam  in  opificem  conferrent,  nisi  diserte  expressum  esset,  alium  natura  conditum  fuisse  hominem  quam  nunc  sit  factus  proprio  defectionis  vitio.  2.  Masculum  et  feminam.  Haec  particula  sanctum  coniugii  vinculum  et  individuam  mariti  et  uxoris  societatem  commendat.  Postquam  enim  Moses  unum  nominavit  continuo  post  duos  includit  sub  uno  nomine.  Et  nomen  commune  attribuit  promiscue  ambobus:  quo  sanctius  inter  se  posteri  colere  discerent  societatem,  quum  viderent  primos  parentes  constitui  sub  una  persona.  Quod  nugantur  Iudaei,  solos  coniuges  vocari  Adam,  refellitur  ex  creationis  historia,  nec  sane  aliud  voluit  spiritus  hoc  loco  quam  post  ordinatum  coniugium,  fuisse  virum  et  uxorem  instar  unius  hominis.  Porro  benedictionis  meminit,  ut  in  eo  admirabilem  reputemus  Dei  gratiam,  quod  continuata  fuit:  sciamus  tamen  hominum  pravitate  et  malitia  fuisse  aliquatenus  interruptam.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci