|
31:104
Psalmus
demum
precatione
claudetur.
Non
ergo
hic
obiter
inserit
quae
prius
inter
media
pericula
et
curas
vota
conceperat:
sed
ex
professo
Dei
opem
implorat,
petitque
ut
idem
ille,
quem
saepe
liberatorem
erat
expertus,
gratiae
suae
cursum
continuet.
Ac
fieri
potest
ut
hostes
iam
aliquoties
victi,
collectis
novis
viribus
et
animis,
extrema
tentaverint:
ut
saepe
videmus
desperatos
tumultuosius
et
maiore
impetu
furere.
Certum
quidem
est,
quum
precatus
est
David,
oblatum
fuisse
illi
maximum
terrorem,
neque
enim
abs
re
Deum
suae
afflictionis
testem
advocat.
Notandum
autem
est,
dum
ad
Dei
misericordiam
suppliciter
confugit,
aequo
et
modesto
animo
crucem
sibi
impositam
ferre.
Sed
in
primis,
notandum
est
epithetum
quo
Deum
ornat,
suum
exaitatorem
a
portis
mortis
vocans,
neque
enim
melius
nomen
occurrit
pro
Hebraico
DJOIIS).
Nam
primo
fidem
suam
ab
experientia
confirmat,
quia
saepe
ereptus
fuerat
e
summis
periculis:
deinde
salutem
sibi
promittit
in
ipsis
mortis
faucibus,
quia
consueverit
Deus
non
tantum
usitatis
modis
servos
suos
iuvare,
eorumque
malis
mederi,
sed
ipsos
e
sepulcro
educere,,
postquam
spes
vitae
praecisa
est.
Portas
enim
mortis
metaphorice
appellat
ultima
discrimia
quae
interitum
minantur,
imo
iam
apertum
sepulcrum
ostentant.
Ergo
ne
vel
malorum
praesentium
gravitas,
vel
impendentium
metus
fidem
nostram
absorbeat,
vel
preces
nostras
abrumpat:
revocemus
in
memoriam,
non
frusta
hoc
Deo
munus
adscribi,
quod
suos
extollat
e
portis
mortis.
15.
(Ut
recitem.)
Quanquam
simpliciter
intelligit
David,
per
omnes
coetus,
et
ubicunque
erit
maxima
populi
frequentia,
se
Dei
laudes
celebraturum
(quia
tunc
in
portis
solebant
agere
conventus)
videtur
tamen
allusio
esse
ad
portas
mortis,
ac
si
dixisset,
postquam
ereptus
est
a
sepulcro,
se
daturum
operam
ut
Dei
gratiam
in
maxima
luce
testetur.
Sed
quia
non
sufficit,
Dei
laudes
in
linguis
nostris
sonare,
nisi
ex
animo
proficiscantur,
additur
interior
laetitia,
ac
si
dixisset,
non
alium
in
finem
sibi
in
animo
esse,
praesenti
vita
frui,
quam
ut
gaudeat
se
a
Deo
servatum
esse.
Sub
filiae
nomine,
populum
vel
civitatem
intelligi
notum
est,
sed
urbem
ipsam
a
praecipua
parte
denominat.
16.
Demersae
sunt
gentes
in
foveam
quam
fecerunt:
in
rete
quod
absconderunt,
captus
est
pes
eorum.
17.
Notus
est
Iehova
iudicium
faciendo:
in
opere
manuum
suarum
illaqueatus
est
impius.
Hiqaion
Selah.
16.
(Demersae
sunt)
Iam
David,
fiducia
erectus,
hostibus
suis
insultat.
Ac
primum
quidem
metaphorice
dicit,
propria
eos
astutia
et
insidiis
fuisse
irretitos.
Deinde
hoc
idem
sine
figura
exprimit,
quod
in
suo
scelere
illaqueati
fuerint.
Hoc
|