[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


30:104  in  illum  reiicere,  impunitatem  hac  ratione  sibi  pollicentes.  Itaque  magna  hic  nobis  adhibenda  cautio  est,  ut  de  nostris  peccatis  serio  cogitantes,  ultro  condemnationem  subeamus,  in  nullum  culpam  reiicientes.  Certum  enim  est  nos  quamdiu  alio  respexerimus,  tamdiu  effugia  vana  quaesituros  quibus  Dei  iudicis  oculos  fallamus.  Sed  quis  tandem,  oro,  fructus  erit?  Nam  quaecunque  effugia  quaesiverimus,  nunquam  tamen  Dei  iudicium  effugiemus:  ac  licet  modo  in  hunc,  modo  in  illum  culpam  reiicere  conati  fuerimus,  nihil  iuvabit,  quandoquidem  illi  de  suis  peccatis  poenas  luituri  sunt,  et  quisque  pro  se  luat  poenas  oportet.  Quamobrem  serio  de  nostris  peccatis  cogitaturi,  missos  faciamus  eos  qui  non  iisdem  nobiscum  peccatis  impliciti  sunt,  ant  quibus  ad  male  faciendum  non  usi  sumus  consiliariis,  quandoquidem  alioquin  magis  ac  magis  implicaremur  mendacio,  et  coram  Deo  confusionem  maiorem  nobis  accerseremus.  Quisque  igitur  peccatum  suum  rite  expendat,  et  culpam  agnoscens  suppliciter  veniam  deprecetur.  Atque  ista  referenda  nobis  doctrina  ex  Saulis  exemplo,  in  quo  tanquam  in  speculo  licet  naturae  nostrae  malitiam  et  fictionem  contemplari,  qui  a  Samuele  accusatus  in  populum  culpam  omnem  reiicere,  ut  se  a  crimine  liberaret,  conatus  est.  Deinde  vero  Samuel  attentionem  sibi  comparat,  his  verbis:  Sine  me,  et  indicabo  Ubi  quae  loquutus  sit  ad  me  Dominus  nocte.  Nonne  quum  parvus  esses  in  oculis  tuis,  caput  in  tribubus  Israel  factus  es,  unxitque  te  Dominus  in  regem  super  Israel?  Quasi  dicat:  Quum  privatus  adhuc  eras,  tu  te  parvi  faciebas,  neque  enim  efferendi  te  occasionem  habebas,  quandoquidem  homo  eras  rusticus  et  agrestis:  quare  ergo  evectus  a  Domino  in  regem  non  paruisti  mandatis  ipsius?  Nam  misi  te  ut  una  internecione  Amalecitas  deleres,  quare  ergo  regem  reservasti,  quem  primum  a  te  neci  dari  oportuit?  Quare  etiam  versus  ad  praedam  opimas  quasque  pecudes  reservasti,  quas  interdicti  more  Deus  abs  te  deleri  volebat?  Itane  vero  Deo  te  morigerum  et  obtemperantem  praebuisti?  Conspicua  in  istis  fortitudo  et  magnanimitas  prophetae,  Saulem  acriter  urgentis,  et  vanam  illius  excusationem  monstrantis,  ut  solent  inania  effugia  quaerere  qui  se  vel  omni  ex  parte  culpa  liberare  volunt,  vel  saltem  minorem  facere:  quibus  tamen  nullo  modo  cedendum  est,  sed  graviter  sunt  arguendi.  Et  illi  quidem,  fateor,  maximam  fieri  sibi  iniuriam  conquerentur,  nisi  excusatio  ipsorum  admittatur:  sed  toto  coelo  errant.  Nam  nisi  reprehenderentur,  in  stupore  et  veterno  retinerentur:  immo  in  vitia  prodiviores  sine  ullo  pudore  redderentur:  et  nunquam  de  petenda  venia  a  Domino  pro  delictis  cogitarent:  sed  impunitatem  perpetuam  sperantes  ad  omne  malum  habenas  reinitterent.  Quamobrem  si  nos  in  multis  labi  contigerit,  et  de  illis  reprehendi,  summopere  cavendum  ne  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci