[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


31:102  Deo  assignaverat,  sed  oraculo  edoctus  erat,  Deo  ipsi  placere,  sicut  a  Mose  saepius  praedictum  erat.  Quo  etiam  confirmatur  quod  prius  dixi,  Psalmum  hunc  non  fuisse  compositum  de  caede  Goliath:  quia  nonnisi  sub  finem  regni  Davidis  ex  Dei  mandato,  arca  foederis  Sionem  translata  fuit.  Durum  enim  et  coactum  est  quod  nonnulli  coniiciunt,  de  re  futura  spiritu  prophetico  Davidem  loquutum  esse.  Caeterum  videmus  sanctos  patres,  dum  Sionem  concurrerent  ad  offerenda  Deo  sacrificia,  nihil  aggressos  esse  proprio  motu:  sed  in  fide  verbi  fundatos  suam  obedientiam  Deo  probasse.  Unde  sequitur,  perperam  obtendi  eorum  exemplum  ad  excusandos  cultus  quos  sibi  superstitiosi  homines  sponte  fabricant.  Adde  quod  tunc  non  satis  fuit  a  verbo  Dei  pendere  fideles,  nisi  externis  symbolis  adiuti  sursum  mentes  attollerent,  ipsumque  spiritualiter  colerent.  Vera  quidem  praesentiae  suae  signa  exhibuit  Deus  in  illo  visibili  sanctuario,  sed  non  ut  populi  sensus  terrenis  elementis  alligaret:  quin  potius  externa  illa  symbola,  scalarum  loco  esse  voluit,  quibus  in  coelum  usque  assurgerent  fideles.  Nam  ab  initio  Deus  et  sacramenta  et  externa  omnia  pietatis  exercitia  ad  hunc  finem  retulit,  ut  populi  sui  ruditati  consuleret.  Itaque  hic  legitimus  hodie  est  illorum  usus,  si  nos  ad  Deum  spiritualiter  in  coelesti  gloria  sua  quaerendum  adiuvant  :  non  autem  occupant  in  mundo,  vel  retinent  in  carnis  figmentis,  qua  de  re  posthac  opportunior  erit  tractandi  locus.  Sicuti  autem  olim  Dominus,  quum  se  incolam  Sionis  vocaret,  solidam  fiduciae,  quietis,  et  gaudii  materiam  populo  suo  dare  voluit:  nunc  postquam  egressa  est  lex  e  Sion,  et  ex  illo  fonte  ad  nos  foedus  gratiae  manavit:  sciamus  eum  ubique  praesidere  in  medio  fidelium,  qui  eum  pure  et  rite  ex  praescripto  verbi  eius  adorant.  13.  (Quia  requirens.)  Nomen  Sanguinum  plurali  numero  hic  positum  est:  ideo  relativum  quod  subiicitur,  commode  eodem  referemus,  quia  tamen  Hebraeis  satis  tritum  est,  ordinem  antecedentis  et  relativi  invertere,  quidam  de  pauperibus  exponunt  hoc  modo:  Requirens  sanguinem,  recordatus  est  ipsorum:  nempe  pauperum  de  quibus  paulo  post  loquitur.  Quanquam  autem  ad  summam  rei  parum  interest  utrovis  modo  vertas:  prior  tamen  sensus  melius  fluit.  Est  autem  repetitio  eius  quod  nuper  dixerat,  Dei  virtutem  in  misericordia  cum  servis  suis  iniuste  afflictis  praecipue  considerandam  esse.  Unam  enim  operum  Dei  speciem  ex  multis  tanquam  apprime  memorabilem  commendat,  quod  scilicet  pauperes  a  morte  liberet:  et  si  quando  ipsos  affligi  sinit,  deinde  tamen  illatas  iniurias  ulciscatur.  Quanquam  autem  verba  quibus  utitur,  continuum  actum  designent:  mihi  tamen  dubium  non  est  quin  Deum  requirere  innoxium  sanguinem,  et  clamoris  suorum  memorem  esse,  ex  illis,  quae  retulit,  exem-  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci