[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


30:102  si  iudices  in  sua  causa  adhibeantur,  se  sibi  summa  laude  dignos  semper  videri.  Quare  qui  tantum  a  limine  Dei  cultum  salutant,  religiosissimus  sibi  videbitur,  Deumque  demeritus:  qui  laudabile  aliquod  facinus  gesserit,  etiamsi  vitio  non  careat,  gloria  et  praedicatione  se,  reiectis  a  tergo  vitiis,  efferet,  suamque  virtutem  mirifice  praedicabit,  et  terminos  modestiae  transiliet.  Ita  se  gerit  hoc  loco  Saul.  Et  sane  poterat  ille  quidem  vere  dicere,  se  Deo  morem  gessisse:  quandoquidem  se  ad  iter  accinxerat,  militemque  mira  quadam  celeritate  conscripserat,  et  Amalecitas  proscripserat,  seque  in  hoc  bello  strenue  gesserat;  in  his,  inquam,  omnibus  vere  potuit  Saul  se  Deo  morigerum  fuisse  praedicare.  Verum  tamen  regem  contra  Dei  praeceptum  reservavit:  in  quo  primum  graviter  ab  illo  peccatum  est.  Deinde  praedam  ex  opimis  ovibus  et  bobus  fecerat,  causam  quidem  speciosam  afferens  ut  Deo  immolarentur:  sed,  ut  demus  simplicem  et  rectum  fuisse  ipsius  animum,  et  in  Dei  cultum  propensum,  tamen  contra  Dei  praeceptum  peccaverat.  Sed,  ut  ante  attigimus,  turpis  avaritia  tegebatur  oblationum  et  victimarum  specioso  nomine.  Et  ita  solent  homines  in  varias  se  formas  vertere,  et  a  recta  via  recedere,  Deum  veluti  socium  advocantes,  et  in  partem  praedae  admittentes.  Esto  tamen,  Saul  solo  divini  cultus  amore  et  studio  has  pecudes  in  victimas  et  gratiarum  actiones  reservarit:  stulta  nihilominus  ipsius  intentio  fuit,  et  nullo  modo  toleranda  excusatio,  quam  ipse  sibi  finxerat.  Ex  quo  discimus  eo  maiore  cura  et  studio  nitendum  in  contrarium,  et  quoniam  tam  proclives  sumus  ad  violanda  Dei  praecepta,  ad  amussim  nostra  pensitanda  facta,  ne  quid  temere  geratur,  et  adversus  illa  peccetur.  Quare  quum  rectum  animum  habuerimus  Deo  serviendi,  et  rite  ad  divinam  amussim  nos  expenderimus,  nihilne  corruptelae  accesserit,  certum  est,  modo  ne  nobis  fucum  faciamus,  semper  aliquid  reprehensione  dignum  nos  inventuros,  et  non  talem  fuisse  tamque  integrum  affectum  qualem  a  nobis  Deus  requirit.  Itaque  magnam  quidem  habemus  nos  coram  Deo  humiliandi  occasionem,  eidemque  gratias  agendi,  quum  rectum  studium  sui  cultus  nobis  largitus  est:  sed  interim  tamen  agnoscendum  est,  Deo  non  deesse  nos  condemnandi  materiam,  si  velit  in  operum  nostrorum  imperfectionem  intueri.  Quapropter  apage  meritorum  somnium,  quale  sibi  papistae  fingunt,  qui  officiis  Deum  demereri  putant,  et  pro  suorum  operum  ratione  mercedem  consequi  volunt.  Quum  contra  si  nostra  opera  diligenter  expendamus  sine  fuco  et  simulatione,  illa  multis  maculis  et  vitiis  vitiata  et  corrupta  deprehendamus.  Quamobrem  absit  procul  a  nobis  inanis  ista  Saulis  gloriatio:  Feci  quod  Dominus  praecepit:  sed  potius  dicamus:  Volui  quidem  quod  iussit  Dominus  facere,  verum  quo  propius  metam  attigisse  mihi  visus  sum,  7*  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci