[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


31:101  101  PSALMUS  IX.  102  dictio,  quae  Hebraeis  prohibitionem  significat:  hic  autem  metaphorice  pro  angustia  accipiunt,  dum  quis  in  arctum  coactus,  nullum  exitum  invenit.  Magis  tamen  probabilis  est  eorum  sententia,  qui  ;j  servilem  literam  esse  docent,  dicitur  itaque  praesto  esse  Deus  ad  opportunitates,  nempe  dum  pios  urget  afflictio.  Versu  undecimo  fructum  hunc  consequi  docet,  quoties  iustos  liberat  Dominus,  ut  ipsi  et  reliqui  omnes  in  fiducia  gratiae  eius  magis  ac  magis  proficiant:^  nisi  enim  persuasum  nobis  sit,  Deo  curae  esse  res  humanas,  continua  inquietudine  nos  vexari  necesse  erit,  sed  quia  plurimi  ad  Dei  iudicia  caecutiunt,  profectum  hunc  David  ad  solos  fideles  restringit,  et  certe  ubi  nulla  est  pietas,  nullus  est  operum  Dei  sensus.  Notandum  etiam  quod  fidelibus  tribuit  notitiam  Dei  quia  hinc  nascitur  religio,  quae  ignorantia  et  stupore  hominum  exstinguitur.  Porro,  quamvis  Dei  nomen  multi  simpliciter  pro  Deo  accipiunt,  ego  tamen  (ut  iam  alibi  dixi)  amplius  aliquid  exprimi  arbitror:  nam  quia  occulta  et  incomprehensibilis  est  eius  essentia,  quatenus  se  nobis  patefacit,  maiestas  eius  in  nomine  statuitur.  Sperandi  causam  deinde  exponit,  quia  Deus  non  deserit  qui  ipsum  quaerunt.  Fit  autem  hoc  duobus  modis,  vel  invocatione  et  precibus,  vel  studio  sancte  recteque  vivendi.  Et  hoc  quidem  semper  cum  illo  coniunctum  est:  sed  quia  hic  de  praesidio  Dei  agitur,  in  quo  sita  est  piorum  salus:  Quaerere  Deum,  interpretor,  ad  eius  fidem  confugere.  12.  (Psallite  Iehovae.)  David  non  contentus  privata  gratiarum  actione,  fideles  ad  consensum  laudandi  Dei  hortatur:  non  modo  quia  ad  hoc  pietatis  officium  alii  alios  incitare  debent:  sed  quia  liberationes,  de  quibus  agitur,  publico  solennique  praeconio  dignae  erant,  quod  etiam  secundo  membro  clarius  exprimitur,  ubi  eas  annuntiavi  iubet  inter  populos.  Sensus  enim  est,  non  satis  pro  sua  dignitate  celebrari,  nisi  sua  fama  totum  orbem  impleant.  Quamvis  autem  hoc  esset  quasi  surdis  canere:  hac  tamen  loquendi  forma  testari  voluit  David,  magis  angustos  esse  Iudaeae  fines  quam  ut  immensam  illam  laudum  Dei  amplitudinem  possent  capere.  Deum  habitatorem  Sionis  vocat,  ut  eum  a  fictitiis  omnibus  gentium  idolis  discernat.  Est  enim  tacita  comparatio  inter  Deum  illum  qui  foedus  suum  cum  Abraham  et  Israele  pepigerat,  et  Deos  omnes  qui  passim  in  mundo  temere  colebantur.  Neque  enim  satis  est,  confusum  Dei  numen  in  pretio  et  honore  esse,  nisi  vero  et  unico  Deo  distincte  tribuitur  suus  cultus.  Porro,  quia  Deus  locum  illum  delegerat  ubi  nomen  suum  invocaretur,  merito  David  hoc  illi  quasi  proprium  domicilium  assignat:  non  quod  ipsum  fas  sit  loco  includere,  quem  coeli  coelorum  non  capiunt:  sed  quia  promiserat  illam  fore  suam  requiem  in  saeculum  saeculi,  ut  alibi  videbimus.  Neque  enim  David  suo  arbitrio  sedem  illic   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci