30:100  mis  nihil  ex  nobis  ipsis  aggrediamur.  Sed  potius  ardentibus  et  indesinentibus  votis  Deum  sollicitemus,  et  in  ipso  solo  solatium  quaeramus  :  donec  Deus  re  ipsa  tandem  patefaciat  sua  iudicia,  non  tantum  esse  iusta,  sed  etiam  salutem  et  utilitatem  nostram  spectare.  Iam  vero  agite,  ete.  HOMILIA  LIII  12.  Quumque  de  nocte  surrexisset  Samuel,  ut  iret  ad  Saul  mane,  nunciatum  est  Samueli,  eo  quod  venisset  Saul  in  Carmelum,  et  erexisset  sibi  fornicem  triumphalem,  et  reversus  transisset  descendissetque  in  Galgala.  13.  Et  quum  venisset  Samuel  ad  Saul,  dixit  ei  Saul  :  Benedictus  tu  Domino,  implevi  verbum  Domini.  14.  Dixitque  Samuel:  Et  quae  est  haec  vox  gregum  quae  resonat  in  auribus  meis,  et  armentorum  quam  ego  audio?  15.  Et  ait  Saul,  de  Hamalech  adduxerunt  ea  :  pepercit  enim  populus  melioribus  ovibus,  et  armentis  ut  immolarentur  Domino  Deo  tuo,  reliqua  vero  occidimus.  16.  Ait  autem  Samuel  ad  Saul:  Sme  me,  et  indicabo  tibi  quae  loquutus  sit  Dominus  ad  me  nocte.  Dixitque  ei,  loquere.  17.  Et  ait  Samuel:  Nonne  quum  parvulus  esses  in  oculis  tuis,  caput  in  tribubus  Israel  sactus  es,  unxitque  te  Dominus  in  regem  super  Israel?  18.  Et  misit  te  Dominus  in  viam,  et  ait:  Vade  et  interfice  peccatores  Hamalech,  et  pugna  contra  eos,  usque  ad  internecionem  eorum.  19.  Quare  ergo  non  audisti  vocem  Domini,  sed  versus  ad  praedam  es,  et  fecisti  malum  in  oculis  Domini?  Hesterna  concione  audivimus  Samuelis  lamenta  et  lacrymas  de  Saule,  postquam  reiectum  illum  audivisset  a  Domino  :  iam  vero  contra  videtur  omnem  exuisse  humanitatem,  et  nihil  nisi  severitatem  spirare.  Venit  enim  ad  Saulem  ipsi  nunciaturus  horrendum  nuncium,  nempe  non  haberi  amplius  ipsum  a  Domino  pro  legitimo  rege:  quod  ex  arbitrii  sui  sententia,  non  ex  Dei  mandato,  rem  perfecisset.  Et  quandoquidem  Deum  magistrum  non  admiserit,  neque  ipsum  vicissim  a  Domino  pro  servo  haberi.  Sane  ista  valde  repugnantia  videntur,  Samuelem  in  summo  luctu  esse  propter  Saulis  amorem:  et  tamen  sic  ab  illo  excipi  ut  iuratus  hostis  videatur,  cui  nullo  modo  parcat.  Verum  ita  videmus  prophetas  officio  suo  fungi  solitos.  Et  licet  populum  summa  dilectione  amplexi  sint,  nihilominus  tamen  in  muneris  sibi  commissi  administratione  severitatem  summam  adhibuisse.  Et  sane  longe  diversa  sunt  ista.  Nam  qui  mandata  nomine  alterius  ad  alium  accepit  perferenda,  dare  operam  debet,  ut  fideliter  munus  suum  exsequatur,  et  praeter