|
12:10
vos
consulant,
quod
sperent
vos
sibi
fore
mitiores.
Quocunque
tamen
id
faciant
animo,
quia
certo
persuasus
sum
vos
fidele
ipsis
pro
vestra
sinceritate,
et
pro
vestra
etiam
singulari
prudentia
salutare
consilium
daturos,6)
libenter
me
facturum
recepi
quod
petebant,
ut
hominem
data
opera
ad
vos
mitterem.
Quoniam
autem
magnopere
referre
arbitrabar,
non
modo
sententiam
meam
vobis
perspectam,
esse,
sed
rationes
etiam
quibus
adductus
ita
sentirem
non
esse
incognitas,
libellos
in
linguam
latinam
statim
vertendos
curavi.
Tametsi
autem
improbe
hoc
facere
videri
possim,
tamen
per
nostram
amicitiam
te
rogo,
ut
legendi
taedium
subire
non
recuses.
Tanti
iudicium
tuum
facio,
sicuti
par
est,
ut
mihi
sit
molestissimum
quidquam
recipere,7)
quod
tibi
minus
probetur.
Te
quidem
pro
eximia
tua
humanitate
multa
aliis
indulgere
scio,
quae
tibi
non
permitteres.
Sed
videndum
quid
nobis
liceat,
ne
relaxemus
ubi
Dominus
adstringit.
Neque
vero
ut
mihi
assentiaris
rogo,
quod
nimiae
impudentiae
fores:,
vel
ut
i
D
meam
gratiam
ullo
modo
a
libera8)
simplicique
sententiae
tuae
expositione
deflectas,
sed
tantum
ut
legendi
molestiam
devorare
non
graveris.
Equidem
cupio
sic
inter
nos
penitus
convenire,
ut
ne
in
verbulo
quidem
uno
dissensionis
ulla
species
appareat.
Sed
tuum
est
potius
mihi
praeire,
quam
spectare
quid
mihi
placeat.
Vides
quam
tecum
agam
familiariter:
neque
tamen
vereor
ne
modum
excedam:
scio
enim
quantum
mihi
apud
te
pro
singulari
tua
in
me
benevolentia
liceat.
In
D.
Martino
plus
aliquanto
difficultatis
erit:9)
quantum
enim
ex
rumore
et
quorundam
literis
intelligere
potui,
vixdum
bene
placatus
hominis
animus
levi
de
causa
excitari10)
posset.
Proinde
quas
ad
eum
literas
scripsi,
nuncius
tibi
ostendet,
ut
illis
inspectis
totum
negotium
consilio
tuo
regas.
Ne
quid
ergo
perperam
aut
inconsulte
tentetur
quod
infeliciter
postea
cedat,
tuum
erit
providere:
quod
te,
pro
summa
tua
dexteritate,
facturum
probe
scio.11)
Caeterum
quales
istic
contentiones
vos
exercuerint,
et
qualis
fuerit
exitus,
nondum
certo
rescire
potui:
nisi
quod
atrocem
libellum12)
exiisse
audio,
novo
incendio
excitando
instar
facis
futurum,
nisi
ab
alia
parte
Dominus
animos
retineat,
alioqui
plus
iusto
6)
Add.
spero
106.
7)
quidquam
me
suscipere
edd.
8)
vera
106.
9)
Cf.
Epp.
555,
559,
586
et
quae
ad
eas
annotavimus.
10)
Sic
196,
ubi
tamen
a
prima
manu
excusari
legitur.
Ergo
ex
coniectura
natum
videtur.
Caeteri
praebent:
exulcerari,
quod
magis
placet.
11)
Hic
incipit
fragmentum
codici
Turic.
insertum*
12)
Kurtzes
Bekenntniss
ete.
mense
Octobre
editum,
de
quo
Melanchthon
ad
Bullingerum
d.
d.
30.
Aug.
sic
loquitur:
Fortassis
priusquam
hae
meae
literae
ad
te
perfereutur
accipies
atrocissimum
Lutheri
scriptum
in
quo
bellum
nsgi
ddnvov
xvQiaxov
instaurat
(Corp.
Eef.
V.
475).
|